Zbiorniki wód podziemnych to zespoły utworów wodonośnych (skał dobrze przepuszczalnych lub słabo przepuszczalnych pozostających we wzajemnej łączności hydraulicznej) mających duży zasięg przestrzenny i zawierających zasoby wód podziemnych o znaczeniu użytkowym (ekonomicznym). Według umownych kryteriów wydajności, jakości wód i zasobności wyróżnia się zbiorniki: główne, lokalne i miejscowe, w zależności od potencjalnej wydajności studni i ujęcia.

Główne zbiorniki wód podziemnych (GZWP) odpowiadają m.in. następującym kryteriom podstawowym:

¾     wydajność potencjalnego otworu studziennego powyżej 70 m³/h,

¾     wydajność ujęcia powyżej 10 000 m³/d,

¾     najwyższa klasa jakości wody.

W Polsce wydzielono 180 GZWP o łącznej powierzchni 163 441 km² i szacunkowych zasobach dyspozycyjnych 7,35 km³/a.  

Główny Zbiornik Wód Podziemnych nr 326 (GZWP 326), którego zasięg przedstawiono na poniższej mapce ma zasadnicze znaczenie w zaopatrzeniu odbiorców aglomeracji częstochowskiej, stanowiąc w skali kraju czwarty pod względem zasobów wodnych rezerwuar wód podziemnych, o powierzchni całkowitej 3 257 km² i zasobach dyspozycyjnych szacowanych na 1 020 000 m³/dobę.

Część zbiornika leżąca na północny – zachód od miasta Częstochowy:  GZWP 326 N, posiada zatwierdzone zasoby eksploatacyjne w wielkosci 8 900 m³/h, na udokumentowanej powierzchni około 570 km² i zasila między innymi wielootworowe ujęcia wody: „Wierzchowisko” i „Łobodno”. Część leżąca na południowy - wschód od Częstochowy: GZWP 326 S, posiada zatwierdzone zasoby dyspozycyjne w wielkości 4 220 m³/h oraz eksploatacyjne w wielkości  2 700 m³/h, zasilając wielootworowe ujęcia: "Mirów" oraz "Olsztyn".

Granicę pomiędzy w/w obszarami stanowi rzeka Warta, przecinająca wychodnie górnojurajskich wapieni, która w różnych odcinkach swego biegu stanowi bądź to poziom drenażu wód poziemnych, bądź strefę ich dodatkowego zasilania (infiltracji).

GZWP 326 jest zbiornikiem szczelinowo – krasowym wytworzonym w skałach węglanowych (głównie wapienie i margle) wieku górnojurajskiego (tj. powstałych w czasie od 161 do 145 milionów lat temu).

GZWP 326 wykazuje znaczną miąższość (5 ÷ 400 m), z tendencją wzrostu w kierunku północno – wschodnim. Jest to jednak zbiornik "otwarty", zasilany w znacznej mierze bezpośrednio poprzez wychodnie utworów jury górnej. Brak utworów izolujących od powierzchni terenu sprzyja zasilaniu z infiltracji opadów atmosferycznych, a jednocześnie jest przyczyną zwiększonej podatności na przenikanie zanieczyszczeń. Zatem, mimo że na ogół występują tu wody wysokiej jakości, to lokalnie są one zanieczyszczone głównie związkami azotu (NO₃^-), w stopniu obniżającym ich jakość i przydatność do spożycia. Obszary bardzo silnego i silnego zagrożenia wód podziemnych skutkiem pionowego przesiąkania zanieczyszczonych wód infiltrujących z powierzchni terenu stanowią około 50% powierzchni zbiornika. Przy niewielkich nawet punktowych ogniskach skażeń, najmniejsze zanieczyszczenie może być przyczyną długotrwałej degradacji wód podziemnych.